Mijn blog over leven met een visuele beperking: kleine verschillen, grote vooroordelen
Autorijden en fietsen kan ik niet vanwege mijn visuele beperking, daarom is mijn primaire vervoersmiddel het openbaar vervoer. Trein, bus, metro of tram ze komen allemaal voorbij in deze blogs.
Bij mij in huis heeft alles een vaste plek. Toch ben ik af en toe iets kwijt. Mijn vriend legt dingen nog wel eens verkeerd terug, ik laat iets vallen of leg iets dat ik in mijn handen heb ergens neer terwijl ik in gedachten ben, waarna ik niet meer weet waar. Een object zoeken kan een flinke uitdaging zijn. Helemaal onder tijdsdruk. Zaterdag 4… Lees verderZoek, Zoek, Zoek
Vier keer per jaar lees je hier gastblogs van anderen met een visuele beperking. Ik laat dit jaar steeds iemand anders aan het woord. Deze keer vertelt Dominieke Bos over iets dat mij heel bekend voorkomt. Zienden die onvoorbereid op reis gaan en eigenwijs reageren als jij het wel weet. Over de auteur Dominieke Bos is maatschappelijk blind door een aangeboren visuele beperking en gaat… Lees verderDe goedzienden beperking
Soms leer je de belangrijkste lessen pas achteraf. Zaterdag 1 november 2025 Het is de jaarlijkse Verenigingsdag van de Oogvereniging in Amersfoort. Een middag vol met sprekers. De eerste spreker stelt ons een ogenschijnlijk eenvoudige vraag: ‘Wanneer liep je voor het laatst tegen iets aan dat te maken had met je visuele beperking, en hoe heb je dat opgelost?’ Ik denk na. En nog eens…. Lees verderSpoor Bijster
Treinreizen zijn altijd een avontuur. Zeker als je afhankelijk bent van je geleidehond om veilig je weg te vinden. Je weet nooit wie er tegenover je komt te zitten — of in dit geval: wie er niet wil blijven zitten. Zaterdag 1 november 2025 Ik ga met de trein naar Amersfoort. Ondanks alle gekte op het spoor de laatste dagen – uitgevallen treinen, vertragingen, storingen… Lees verderOp tijd, maar niet op stemming
Soms denk je precies te weten wat je te wachten staat. Een overstap van acht minuten op een station dat je in je hoofd al hebt uitgetekend—wat kan er misgaan? Nou, best veel, bleek op een regenachtige ochtend in Heerhugowaard. Zonder mijn geleidehond, met alleen mijn witte stok en een flinke dosis doorzettingsvermogen, veranderde een simpele overstap in een tocht met afstandsbediening. Zaterdag 7 juni… Lees verderOp afstand bestuurbaar
Door een gesprek met een kennis over de stress van treinreizen, dacht ik ineens aan een situatie van jaren geleden die nog steeds hoog in mijn irritatie-top-10 staat. Update: Deze blog verscheen oorspronkelijk op 15 november 2024 en is op 30 december 2024 aangepast n.a.v. reacties van lezers. Meerdere mensen gaven aan niet goed te begrijpen waarom ik zo boos was over wat er gebeurde…. Lees verderExcuus HOOO maar
Soms hoor je gesprekken, waar je inwendig om moet lachen en waarbij je je afvraagt: moet ik iets zeggen? Dit had ik een paar maanden geleden. Maandag 20 november 2023 Samen met mijn blindengeleidehond Tarka ben ik met de trein onderweg naar Rotterdam om daar een gastles te verzorgen. De ochtendspits is in volle gang en ik moet op Amsterdam Sloterdijk vanaf mijn treinspoor naar… Lees verderHumor met helder zicht
Eind mei las ik in de NOS-app het artikel ‘Meisje (4) vergeten in de bus na schoolreisje’. Het kind had er, doordat ze sliep, zelf gelukkig niets van gemerkt. Dit deed mij denken aan die keer dat ook ik vergeten was door mijn basisschooldocent toen we een dagje weg gingen. Mijn basis- en middelbaaronderwijs volgde ik op een school voor speciaal onderwijs op de Slotermeerlaan… Lees verderEenzaam schoolreisje
Mensen herkennen is voor mij met mijn visuele beperking een kunst, waarover ik het hier al eerder had. Ik moet een stem ergens aan kunnen afleiden. Van de week kwam ik iemand tegen die het raar vond dat ik hem niet direct herkende. Hij had een ander probleem met afleiden. In mijn blogpost ‘Hoe herken ik mensen met mijn visuele beperking?’ leg ik uit hoe… Lees verderDe kunst van het afleiden
De oplettende Tikje Anders lezer verwachtte vandaag een ‘Hoe doe je dat?’ blog. Door een beknelde zenuw in mijn rug kan ik momenteel helaas niet lang rechtop zitten en een lange blog schrijven is er dan ook niet bij. Daarom deze keer een extra ‘Kijk mij nou’ blog uit de oude doos. Onlangs vroeg ik een kennis of er tegenwoordig in bussen nog bordjes hangen… Lees verder‘Wilt u zitten? Ik kan staan.’
Ik vind het onprettig om te staan tijdens een rit met het openbaar vervoer. Ik heb dan het idee dat ik aldoor alert moet zijn om onverwachtse bewegingen op te vangen. Ik kan niet zien en daardoor niet inspelen op de bewegingen van mensen verderop in het rijtuig. Als ik zie dat zij meer wiebelen, omdat we over een wissel gaan, kan ik me niet… Lees verderEen oneerbaar voorstel
Op 9 januari jl. stond in het AD een stukje over een blinde man die dit weekeinde, zonder enige aanleiding, werd geslagen op de Oudegracht in Utrecht. Hij stelde iemand een vraag en kreeg toen een klap tegen zijn achterhoofd. De dader is spoorloos. Bizar toch! Iemand uit het niets slaan. Door dit voorval kwam bij mij een herinnering op van ongeveer twintig jaar geleden,… Lees verderPETS!
Op zaterdag 15 oktober 2022 was het de Internationale Dag van de Witte Stok. Oogvereniging, NS en ProRail lanceerden daarom samen de campagne ‘Oog voor een ander’. Zij hoopten hiermee mensen op te roepen blinden en slechtzienden te helpen tijdens het reizen met de trein. Je leest hier meer over de actie. Ik was blij dat dit onderwerp onder de aandacht werd gebracht, daarom plaatste… Lees verderDe dikzak en het meisje
Om de vrijdag blog ik over hoe ik dingen aanpak met mijn visuele beperking. Het betreft zaken die mensen aan mij vragen of juist niet durven vragen. Deze keer: Hoe reis ik met mijn visuele beperking met het openbaar vervoer? Vooroordelen ‘Jij reist zeker nooit alleen met het openbaar vervoer.’ ‘Lijkt me lastig om altijd afhankelijk van iemand te zijn om ergens heen te gaan.’… Lees verderHoe reis ik met mijn visuele beperking met het openbaar vervoer?
Mijn blindenstok is opvouwbaar. Als hij is opgevouwen, wordt hij niet door iedereen herkend als hulpmiddel voor blinden. Jaren geleden lag, tijdens een avond uit met een vriendin, mijn opgevouwen stok op de bar. Een medekroegbezoeker wees me terecht met: ‘Je mag geen vuurwerk meenemen naar de kroeg!’ Reacties op de stok zijn over het algemeen negatief. Onlangs had ik eens een positieve reactie. Zaterdag… Lees verderKleine stokkendief