Het domino-effect

Als visueel gehandicapte naar de huisarts gaan in coronatijd kan aparte situaties opleveren. Onlangs creëerde ik een domino-effect in de wachtkamer van de huisarts. In de blog ‘Sprakeloos’ lees je wat er voorafging aan dit alternatieve dominospel. Als ik ergens vaker kom sla ik in mijn hoofd op hoe een ruimte eruitziet en waar welke objecten staan. Normaal gesproken staan als ik de wachtkamer van… Meer lezenHet domino-effect

Sprakeloos

Niet iedereen weet hoe ze moeten praten tegen iemand met een beperking. Sommigen raken zelfs sprakeloos. In mijn blog ‘Het syndroom van Lust-Zij-Ook-Een-Plakje-Worst’ gaf ik hier al voorbeelden van. Onlangs gebeurde het weer. Een bezoek aan de huisarts is in coronatijd anders. Het begint met de praktijk binnen mogen. Onlangs moest ik naar de huisarts, dus maakte ik telefonisch een afspraak. De assistente vraagt of… Meer lezenSprakeloos

Glowing in the dark ogen

Foto van Debby’s linkeroog, waarvan de pupil grijs is, doordat er veel littekenweefsel in het oog zit.

Het leuke aan kinderen vind ik meestal hun manier van denken en die gedachten dan ook uitspreken zonder filter. Zij zeggen dingen tegen mij over mijn beperking die volwassenen misschien wel denken, maar niet durven zeggen. Onlangs liep ik ’s middags na het uitlaten van mijn blindengeleidehond Tarka terug naar huis toen er twee meisjes langs me heen liepen. Toen de tweede me bijna voorbij… Meer lezenGlowing in the dark ogen

Foei baas!

Foto van zwarte Labrador Tarka met haar blindengeleidehondentuig aan. Gemaakt in de instructieweek bij KNGF Geleidehonden in februari 2019.

Goed voor mijn geleidehond zorgen vind ik belangrijk, omdat zij ook altijd zo goed voor mij zorgt. Ze vergroot mijn zelfstandigheid en maakt dat routes lopen me minder energie kost. Ze is geen robot en ze probeert soms sneaky dingen te doen, zoals snel even aan een paaltje ruiken als we er voorbijlopen. In dit soort gevallen gebruik ik het woord foei. Foei is voor… Meer lezenFoei baas!

Op stoom

Luisteren is een belangrijke vaardigheid, die helaas niet iedereen bezit. Op een keer zit ik in de trein verdiept in een spannend luisterboek als ik een mannenstem hoor zeggen: ‘Goedemiddag.’ Ik hoor dit soort begroetingen wel vaker in de trein en het blijkt zelden tegen mij, dus ik reageer er niet op. In ‘Hoe reis ik met mijn visuele beperking met het openbaar vervoer?’ lees… Meer lezenOp stoom

Wie ben ik?

Foto van het belletje dat tijdens het uitlaten aan de halsband van Tarka hangt.

Het gebeurt dat mensen mij met of juist zonder taststok niet herkennen. Of, erger nog, mij aanzien voor een andere blinde. Onherkenbaar met taststok Vanaf 1 oktober mogen honden loslopen langs het IJsselmeer. Ik ga daarom, als het weer het toestaat, een paar keer per week met Tarka naar het IJsselmeer om een stuk te wandelen. Extra beweging is tijdens coronatijd nodig om gezond te… Meer lezenWie ben ik?

Het syndroom van Lust-Zij-Ook-Een-Plakje-Worst

De diagnose van het syndroom van Lust-Zij-Ook-Een-Plakje-Worst stel ik bij mensen die mij vanwege mijn visuele beperking niet voor vol aanzien. Ik heb een allergie voor mensen die zodra ze merken dat ik blind ben me als een peuter behandelen. Dit soort situaties irriteren mij en ik schiet dan soms uit mijn slof. De symptomen van het syndroom zijn: Denken dat mensen die niet zien… Meer lezenHet syndroom van Lust-Zij-Ook-Een-Plakje-Worst

Verdwaald op een vierkante meter

Close-up foto van een heg en het groen erachter. Het is niet zeker of dit de betreffende struik was.

Tijdens het uitlaten van Tarka, mijn blindengeleidehond, ben ik verdwaald op een vierkante meter. De snelle uitlaatrondjes doe ik op het wandelpad vlak bij ons huis. Ik maak haar riem dan lang en laat haar snuffelen en haar behoefte doen op de groenstrook naast het pad. Ik volg de zijkant van het pad met mijn voet. Ik zorg dat ik met mijn ene voet op… Meer lezenVerdwaald op een vierkante meter

Geur, tast, gehoor … Bleeehhh, jakkes, gatver

Ik haat vieze handen. Vroeger op de basisschool had ik geen hekel aan rekenen of taal, maar aan alles waar je vieze handen van krijgt. We hadden schooltuintjes, blllleeeehhh, met je handen in de aarde wroeten. Ook als volwassene ben ik geen tuinier. Wij hebben een tuin met flagstones, omdat ik gek ben op de mediterrane stijl. Deze tegels hebben het geweldige voordeel dat je… Meer lezenGeur, tast, gehoor … Bleeehhh, jakkes, gatver

Mijn nachtelijke escapades met twee heren

Foto van zwarte Labrador Bartele en cyperse kat Candor, die op een zomerse dag naast elkaar in de tuin liggen.

‘Deb! Deb!’ Langzaam en verward word ik wakker uit een diepe slaap. ‘Hè, wat is er?’ vraag ik met een slaapversufte stem aan mijn vriend. ‘Tarka loopt te piepen beneden.’ Vijf minuten later loop ik, nog lichtelijk versuft, buiten met mijn blindengeleidehond. Het is nog geen half vijf ’s ochtends en het is stil op straat. Het enige dat ik hoor zijn auto’s die in… Meer lezenMijn nachtelijke escapades met twee heren