Mijn blog over leven met een visuele beperking: kleine verschillen, grote vooroordelen
In deze categorie deel ik eens in de twee weken een ervaringsblog over iets dat mij is overkomen door mijn visuele beperking. Ik maak de meest gekke dingen mee, ontmoet rare mensen, krijg vreemde opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd of beland in vreemde situaties.
‘Oei… wat is jouw knie blauw! Wat is er gebeurd?’ vraagt de masseuse terwijl ik op haar massagetafel lig. ‘Ehm… geen idee,’ antwoord ik. En dat is voor mij een heel normaal antwoord. Ik stoot me zó vaak, dat ik meestal niet eens meer weet waar een blauwe plek vandaan komt. Dat ik blind ben, helpt daar natuurlijk niet bepaald bij. Ik zie die verraderlijke… Lees verderBlauwe plekken
Een paar weken geleden genoten we van een heerlijke vakantie op het Griekse eiland Zakynthos. Zon, lekker eten, eigen zwembadje en eindelijk even helemaal niets hoeven. Althans… dat dacht ik. Want terwijl ik vooral probeerde te ontspannen, hadden de fanatieke schoonmaaksters een ander doel. Dankzij hun enthousiasme was ik voortdurend spullen kwijt. Juni 2026 Een nieuwe vakantiebestemming brengt voor mij uitdagingen met zich mee. Als… Lees verderFanatieke schoonmaaksters
‘Hoe was je dag?’ vraagt mijn vriend als hij na een lange werkdag thuiskomt en op zijn stoel neerploft. Ik vertel over huishoudelijke klusjes en katten die weer eens rare dingen deden. Daarop krijg ik slechts wat afwezige humgeluiden terug. Tijd om de boel wat op te schudden. ‘Ik had nooit gedacht dat ik ooit in mijn blote kont in een speeltuin zou staan,’ zeg… Lees verderBlote billen in de speeltuin
Daar. Een voor mij als blinde mysterieus woord waar zienden dol op zijn. Ze gebruiken het voortdurend. ‘Daar staat een lege stoel.’ ‘De bus stopt daar.’ ‘Je vriendin loopt daar.’ ‘Hij staat daar naast die mevrouw met die groene trui.’ Tja… welke mevrouw? Daar is voor mij net zo vaag als dat ik tegen een ziende zeg: ‘Bij het ratelen van winkelwagentjes, loop je door… Lees verderDaar
Angst voor honden noem je kynofobie. Sinds 2001 heb ik geleidehonden en in al die jaren ben ik heel wat mensen tegengekomen die in meer of mindere mate bang zijn voor honden. De reacties lopen uiteen van een beetje spanning tot pure paniek. Zo was er ooit een vrouw die midden op straat begon te schreeuwen dat mijn hond haar ging bijten, terwijl we haar… Lees verderHorrorhond
Bij mij in huis heeft alles een vaste plek. Toch ben ik af en toe iets kwijt. Mijn vriend legt dingen nog wel eens verkeerd terug, ik laat iets vallen of leg iets dat ik in mijn handen heb ergens neer terwijl ik in gedachten ben, waarna ik niet meer weet waar. Een object zoeken kan een flinke uitdaging zijn. Helemaal onder tijdsdruk. Zaterdag 4… Lees verderZoek, Zoek, Zoek
Er is de laatste tijd veel media-aandacht voor de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong-uitkering). Mensen maken zich zorgen over nieuwe regels, waardoor ze na vijf jaar werken hun uitkering kunnen verliezen. Dit kan leiden tot een forse daling van hun inkomen. Naast mijn IVA-uitkering ontvang ik een klein stukje Wajong, dus ik volg dit soort nieuws altijd op de voet. Het deed mij terugdenken aan een… Lees verderKortzichtig
Als je blind bent, is het lastig om je weg te vinden buiten de deur. Thuis of in een bekende omgeving weet ik precies wat waar is. Voor iemand die ziet, kan dat juist weer lastig zijn. Dat leerde ik onlangs. Vrijdag 13 maart 2026 Mijn schoonzus en ik zitten uitgeput in een bus naar Utrecht Centraal. We zijn de hele dag op de set… Lees verderPac-Man
Dingen doen met een visuele beperking vergt planning en een goede inschatting van je energie. Soms blijkt iets mee te vallen, maar soms ook flink tegen. Zo’n tegenvaller had ik onlangs. Woensdag 4 februari Vrijdag organiseer ik weer een Oogcafé voor visueel beperkte mensen uit West-Friesland. Ik zorg dan altijd voor koekjes bij de koffie en thee. Ik ben moe en heb er geen zin… Lees verderSnoepspeurtocht
Sneeuw. Ik vind het vaak één dag leuk. Hooguit twee. Daarna verandert het in een logistieke nachtmerrie met te veel gedoe tot gevolg. Mijn mobiliteit daalt, ik ben vaker aan huis gekluisterd en lopen met mijn geleidehond is ineens extreme wintersport. Stoepen verdwijnen onder een mysterieuze laag, opgevroren sneeuw verandert elke stap in een gokje met de zwaartekracht en oneffenheden zijn onzichtbaar en onvoelbaar. Na… Lees verderDe ballen
Soms heb je van die dagen waarop echt níets loopt zoals je wilt. Van die dagen waarop alles tegenzit, dingen misgaan zonder goede reden en je je afvraagt of je niet beter in bed had kunnen blijven liggen. Laatst had ik zo’n baal dag… Maandag 17 november 2025 Ik kom iets later beneden dan normaal. Mijn partner laat Tarka vanmorgen in de tuin haar behoefte… Lees verderZo’n dag…
Soms leer je de belangrijkste lessen pas achteraf. Zaterdag 1 november 2025 Het is de jaarlijkse Verenigingsdag van de Oogvereniging in Amersfoort. Een middag vol met sprekers. De eerste spreker stelt ons een ogenschijnlijk eenvoudige vraag: ‘Wanneer liep je voor het laatst tegen iets aan dat te maken had met je visuele beperking, en hoe heb je dat opgelost?’ Ik denk na. En nog eens…. Lees verderSpoor Bijster
Treinreizen zijn altijd een avontuur. Zeker als je afhankelijk bent van je geleidehond om veilig je weg te vinden. Je weet nooit wie er tegenover je komt te zitten — of in dit geval: wie er niet wil blijven zitten. Zaterdag 1 november 2025 Ik ga met de trein naar Amersfoort. Ondanks alle gekte op het spoor de laatste dagen – uitgevallen treinen, vertragingen, storingen… Lees verderOp tijd, maar niet op stemming
Soms denk je: automobilisten weten inmiddels heus wel wat een witte stok en een geleidehond betekenen. Totdat de werkelijkheid je weer het tegendeel bewijst. Dinsdag 7 oktober 2025 Ik ben onderweg om twee vriendinnen van het station op te halen. Bij het zebrapad bij het station stopt Tarka, mijn blindengeleidehond, keurig aan de rand van de stoep. Ik steek mijn arm uit met mijn herkenningsstok… Lees verderEerste rijles: stoppen!
Mensen kunnen soms de vreemdste opmerkingen maken en de merkwaardigste associaties hebben. Daar had ik het hier al eerder over. Het ene moment zit je rustig te wachten, het andere moment word je verrast door een opmerking waarvan je wenkbrauwen omhoogschieten. Vrijdag 19 september 2025 Na een check-up bij de huisarts – ik had me verstapt op de trap en had daarbij mijn voet verzwikt… Lees verderDe onzichtbare puntjes