Tikje Anders

Soms heb je van die dagen waarop echt níets loopt zoals je wilt. Van die dagen waarop alles tegenzit, dingen misgaan zonder goede reden en je je afvraagt of je niet beter in bed had kunnen blijven liggen. Laatst had ik zo’n baal dag…

Maandag 17 november 2025

Ik kom iets later beneden dan normaal. Mijn partner laat Tarka vanmorgen in de tuin haar behoefte doen. De hele stoep voor de voordeur ligt namelijk open en daar kan ik niet overheen. Achterom naar de groenstrook gaan is ook geen optie; die route is voor mij onbekend en bovendien onhandig met stukken zonder stoep en overal obstakels. Maar dat is niet de enige reden dat ze nu even in de tuin mag. Tarka heeft een geblesseerde teen en loopt slecht. Gister zaten we nog bij de spoeddierenarts. Ze zit nu aan de pijnstillers.
Beneden wil ik de melk voor mijn ontbijt pakken, maar ik grijp mis. Shit. Op. Brood is er ook niet meer. Dan maar een plak ontbijtkoek. Niet echt waar ik trek in had, maar goed.
Daarna kruip ik achter de pc om aan een nieuwe blogpost te werken. Iets na twaalf warm ik een restje eten van gisteravond op als lunch. Als ik bijna klaar ben, hoor ik ineens geschreeuw voor de deur. Wat is dat nou weer? Ik versta er niets van. Dan gaat de bel.
‘Wij kabel geraakt. Oranje. U internet KPN?’ vraagt een mannenstem.
‘Ehh… ja, wij hebben KPN.’
‘Glasvezel?’ vraagt hij.
‘Ja, wij hebben glasvezel van KPN.’
‘Is oranje kabel?’
‘Geen idee. Ik ben blind.’
Er wordt wat heen en weer gepraat in een vreemde taal voor de deur.
‘Wij oplossen. KPN komen maken. Goed?’
‘Nou ja, goed dát jullie het oplossen, maar niet goed dat jullie onze kabel hebben beschadigd,’ antwoord ik.
Geweldig. Dit gaat vast een paar dagen duren. En dus kan ik mijn blog, die vrijdag online moet, niet afmaken. Alles voor mijn blog staat namelijk in de cloud. Balen!
Ik bel mijn vriend dat hij er rekening mee moet houden dat hij vanmiddag niet kan thuiswerken. Daarna bel ik mijn vriendin dat ik haar het concept dan alvast maar mail via mijn telefoon in plaats van wachten tot de blog helemaal af is en ik hem via de cloud kan delen vanaf mijn pc. Want tja… geen internet.
Om 15.00 uur moet ik in Enkhuizen zijn voor een fotosessie met een fotograaf. Ik ben geïnterviewd voor een artikel en daar moet een foto bij. De regiotaxi kan tussen 14.00 en 14.30 komen. Om 14.10 gaat de bel. Geïrriteerd doe ik open — ik verwacht de taxichauffeur en vind het al suf dat hij niet eerst gebeld heeft.
‘Hallo. Ik van KPN. Ik kabel komen maken?’
Oh. Snel. Te snel. Shit, dit komt nu totaal niet uit. Maar hem wegsturen schiet ook niet op. We moeten internet hebben.
Hij moet in de meterkast zijn en in de kruipruimte. Ondertussen zie ik de minuten wegtikken op mijn horloge. Daarna wipt hij er in de voortuin ook nog even een tegel uit. Dit is niet 1-2-3 opgelost. Ik bel mijn schoonvader of hij zo snel mogelijk kan komen helpen. De deur moet openblijven, en ik vertrek écht niet met een wijd open deur.
Om 14.22 uur belt de taxi. Hij is er met acht minuten. Shit, shit, shit! Mijn schoonvader is er nog niet. Ik moet plassen, maar dat doe ik niet met de deur open en een vreemde in mijn hal. Ik bel hem nog eens — gelukkig, hij staat om de hoek. Ze komen achterom, ik ren de tuin in, zij naar binnen en ik naar buiten.
Bij de taxi bedenk ik dat ik nog steeds niet heb geplast. Wat een tut ben ik. Ik vraag of ik even snel terug naar binnen mag. Nee, dat mag niet. Ik moet instappen of hij rijdt weg. Dan maar instappen. Wat betekent dat ik pas over een paar uur weer kan plassen. Top. Echt top.
Als we wegrijden vertelt de chauffeur dat hij eerst schoolkinderen moet ophalen en naar huis brengen voordat hij mij naar Enkhuizen brengt. Wat?! Ze mogen schoolritten niet combineren met regiotaxiritten. De centrale had mij niets verteld. Ik leg uit dat ik om 15.00 uur in Enkhuizen moet zijn. Een paar minuten later zou nog kunnen, maar veel later niet. De fotograaf zou me na de shoot naar huis brengen. Dat kon net tussen de klus met mij en een andere klus door. Als ik te laat ben, redt hij dat misschien niet meer.
Shit. Shit. Shit!
Ik app de fotograaf. Gelukkig zegt hij dat het oké is.
Dan krijg ik een appje van mijn vriend: KPN komt morgen, zegt hij. Ik bel hem dat hij die afspraak kan afzeggen want ze staan nú al bij ons. We besluiten te wachten met afzeggen tot hij vanmiddag kan testen of het internet het weer doet.
Bij een school stappen er vijf jongens in. Onderweg krijgt eentje een bloedneus en een ander valt flauw van het bloed. Ja hoor, gaat lekker zo. Mijn telefoon staat inmiddels op 22%. Weer: shit.
Pas om 15.40 uur komen we aan in Enkhuizen. De fotograaf wil meteen beginnen omdat het al snel donker wordt — daar had ik niet aan gedacht. We lopen heen en weer, maken foto’s op verschillende plekken. Voor het laatste idee is het helaas te donker. Zonde. Was ik maar op tijd geweest.
Gelukkig kan hij me alsnog naar huis brengen.
Thuis plof ik compleet uitgeput op de bank.
Wat. Een. Rot. Dag.

Nooit meer een Tikje Anders blog missen?

Volg Tikje Anders op social media en mis geen enkele blogupdate. Je vindt me op Facebook, Instagram en LinkedIn!

Wil je een seintje krijgen als er een nieuwe blogpost is? Vul dan je e-mailadres in onderaan deze pagina en klik op ‘Abonneren’ om updates rechtstreeks in je mailbox te ontvangen. Of volg Tikje Anders via de WhatsApp-community ‘Oog voor Elkaar’.