Angst voor honden noem je kynofobie. Sinds 2001 heb ik geleidehonden en in al die jaren ben ik heel wat mensen tegengekomen die in meer of mindere mate bang zijn voor honden. De reacties lopen uiteen van een beetje spanning tot pure paniek. Zo was er ooit een vrouw die midden op straat begon te schreeuwen dat mijn hond haar ging bijten, terwijl we haar gewoon rustig passeerden. Onlangs maakte ik opnieuw zo’n extreme reactie mee.
Vrijdag 27 maart 2026
Na een lange dag besluit ik samen met een kennis nog iets te gaan eten in Hoog Catharijne in Utrecht, voordat we allebei onze eigen kant op gaan met de trein. Voordat ik afreken, ga ik nog even naar het toilet in de kelder van het restaurant.
Mijn geleidehond Tarka is altijd ontzettend braaf in toiletruimtes. Omdat toilethokjes vaak erg klein zijn, laat ik haar meestal even wachten bij de wasbakken.
Ik zit nog maar net op het toilet als ik de deur hoor opengaan. Meteen klinkt er een keiharde gil. Een hoge vrouwenstem roept iets in een taal die ik niet herken, gevolgd door het geluid van een dichtslaande deur en rennende voetstappen.
Hoewel ik de woorden niet versta, weet ik vrijwel zeker dat één ervan “hond” betekent.
Een paar minuten later gebeurt precies hetzelfde. De deur gaat opnieuw open, er klinkt een geschrokken kreet en iemand rent haastig weg.
Ik moet er stiekem om lachen. Het lijkt wel een scène uit een horrorfilm. Alsof Tarka plotseling veranderd is in de driekoppige hellehond Cerberus uit de Griekse mythologie, Cujo van Stephen King of Fluffy (=Pluisje) uit Harry Potter en de Steen der Wijzen. In de verbeelding van deze bezoekers ligt daar geen rustige geleidehond, maar een angstaanjagende horrorhond met ontblote tanden en slierten kwijl uit haar bek die een dreigend gegrom voortbrengt dat door de toiletruimte galmt.
De werkelijkheid was een stuk minder spectaculair: een luie labrador die geduldig lag te wachten tot haar baasje klaar was.
Nooit meer een Tikje Anders blog missen?
Volg Tikje Anders op social media en mis geen enkele blogupdate. Je vindt me op Facebook, Instagram en LinkedIn!
Wil je een seintje krijgen als er een nieuwe blogpost is? Vul dan je e-mailadres in onderaan deze pagina en klik op ‘Abonneren’ om updates rechtstreeks in je mailbox te ontvangen. Of volg Tikje Anders via de WhatsApp-community ‘Oog voor Elkaar’.
Ontdek meer van Tikje Anders
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ik denk dat de mensen schrokken omdat Tarka een lieve hond is. Dat zijn ze niet gewend.
Paniek in de tent. Hier kun je alleen maar om lachen. Wat een geschreeuw om niks.
Zij hebben geen verstand van honden
Tarka een horror hond zie je het voor je.
Veel buitenlanders kennen honden niet als veilige huisdieren en al helemaal geen geleidehonden.
Zelf ben ik bijna mijn hele leven extreem bang geweest voor grotere honden.
Kon ook echt niet anders dan panisch reageren. Familiekwaaltje ; )
Pas nadat ik veilige honden van vrienden toe durfde laten is dit helemaal overgegaan.
Dus ik snap die paniek bij het zien van een solo hond op een onverwachte plek wel. Zij kenden Tarka niet, éen van de allerliefste zachtaardige honden die ik ken!
Hoi Lente, Angst doet rare dingen in je hoofd en ik snap dat als je ergens iets niet verwacht dat je ervan kan schikken. Angst is meestal irreëel en heeft geen logica. Ik ben bang voor boeien in de zee en toen ik nog wat zag van putjes op de boden van het zwembad. Angsten die voor anderen heel onbegrijpelijk zijn. Ik was ook altijd bang om blind te worden, dat snapten mensen dan weer wel.