Tikje Anders

Een paar weken geleden genoten we van een heerlijke vakantie op het Griekse eiland Zakynthos. Zon, lekker eten, eigen zwembadje en eindelijk even helemaal niets hoeven. Althans… dat dacht ik. Want terwijl ik vooral probeerde te ontspannen, hadden de fanatieke schoonmaaksters een ander doel. Dankzij hun enthousiasme was ik voortdurend spullen kwijt.

Juni 2026

Een nieuwe vakantiebestemming brengt voor mij uitdagingen met zich mee. Als blinde moet ik eerst de omgeving goed leren kennen. Waar is de badkamer? Waar staat de tafel? En misschien nog wel belangrijker: waar liggen mijn spullen?
Daarom begin ik na aankomst altijd meteen met het uitpakken van mijn koffer. Niet alleen omdat dat praktisch is, maar ook omdat ik daardoor meerdere keren door het huisje loop. Zo krijg ik stap voor stap een plattegrond in mijn hoofd. Alles krijgt een vaste plek. Mijn schoenen onder het tafeltje in de slaapkamer, mijn toiletspullen op een vaste plek in de badkamer en andere spullen precies daar waar ik ze makkelijk terug kan vinden.
Toch was ik de eerste dagen voortdurend iets kwijt. Ik dacht nog dat het aan mezelf lag. Misschien had ik toch niet goed onthouden waar alles lag.
Maar na een paar dagen begon me iets op te vallen.
Elke dag kwamen de schoonmaaksters ons villaatje schoonmaken. En ze maakten niet alleen schoon, ze hielden blijkbaar ook van een compleet nieuwe inrichting.
Mijn gimpen stonden bijvoorbeeld ineens niet meer onder het tafeltje in de slaapkamer, maar in de hal onder de trap. Het sierkussen dat ik ’s nachts onder mijn been leg voor wat extra steun lag niet meer op de grond naast het bed, maar lag de ene keer in de kast en de andere keer op een stoel. En de schone handdoeken leken iedere dag een nieuwe plek te hebben. Dan lagen ze op het bed, vervolgens op een tafel en de dag erna weer op een stoel.
Toen viel het kwartje. Ik vergat mijn spullen helemaal niet. Ze werden iedere dag verhuisd. Ik zei tegen mijn vriend: ‘Als jij er niet bij was geweest, was ik de halve vakantie aan het zoeken geweest.’
Natuurlijk bedoelden de schoonmaaksters het goed. Hun taak was het villatje netjes maken en waarschijnlijk stond voor hen alles veel logischer op de nieuwe plek. Toen ik zelf mijn schoenen maar onder de trap zette in de hoop dat ik ze daar later weer terug zou vinden, zei ik lachend tegen mijn partner: ‘Ze hebben ons heropgevoed.’
Het deed me weer beseffen hoe belangrijk vaste plekken zijn als je blind bent.
Voor veel mensen maakt het weinig uit of een paar schoenen links of rechts van een tafeltje staan. Je kijkt immers even rond en ziet ze vanzelf. Maar als je op gevoel en geheugen vertrouwt, kan zo’n kleine verandering betekenen dat je minutenlang aan het zoeken bent.
Een klein verzoek: ben je bij iemand op bezoek die blind of slechtziend is? Laat spullen dan zoveel mogelijk liggen waar ze liggen. En moet je toch iets verplaatsen, leg het daarna weer terug op de plek waar je het gevonden hebt. Een klein gebaar, dat een wereld van verschil maakt.

Nooit meer een Tikje Anders blog missen?

Volg Tikje Anders op social media en mis geen enkele blogupdate. Je vindt me op Facebook, Instagram en LinkedIn!

Wil je een seintje krijgen als er een nieuwe blogpost is? Vul dan je e-mailadres in onderaan deze pagina en klik op ‘Abonneren’ om updates rechtstreeks in je mailbox te ontvangen. Of volg Tikje Anders via de WhatsApp-community ‘Oog voor Elkaar’.