Het brood uit de bek sparen

Foto van zwarte labrador Tarka, die naast Debby op een kussenkist in de tuin zit.

Deel dit bericht met je netwerk!

Sommige mensen denken dat geleidehonden altijd braaf zijn. Dit klopt niet. Het blijven dieren en het zijn geen robots. Geleidehonden zijn slimme honden, dat moet ook wel, anders waren ze niet zo goed in hun werk. Die slimheid zetten ze soms in voor hun eigen belang. Bij Labradors heeft het ondeugende gedrag meestal te maken met eten. Een Labrador heeft altijd honger. Ook Tarka, mijn huidige vierde geleidehond, liet zich onlangs verleiden.

Na de avonduitlaatronde stap ik de deur binnen en doe de deur op de knip. Als ik buk om haar tuig af te doen, werkt ze niet mee en als ik de halsband af probeer te doen, krijg ik hem niet over haar kop heen. Ze werkt niet mee en blijft met haar kop omlaag staan. Dat is niets voor haar. Na wat wrikken schiet de band over het dikste stuk van haar kop heen en kan ik hem aan de kapstok hangen. Dan ben ik aan de beurt. Schoenen uit. Jas uit. Wat hoor ik toch… Ik hoor smak- of likgeluiden. De vreemde geluiden komen van Tarka. De puzzelstukjes vallen op zijn plek en ik voel met mijn hand aan haar bek. Ja, hoor! Madam heeft iets in haar bek. Het voelt zacht en ik vermoed dat het iets broodachtigs is. Gatver! Snel doe ik de voordeur weer open en gooi het brood ver van me af in de bosjes.

In de blog ‘Geur tast gehoor … Bleeehhh, jakkes, gatver’ lees je hoe smerig ik dit soort dingen vind. Ik houd namelijk niet van vieze handen.

Bij het opstaan de volgende dag kijkt mijn vriend uit het raam en waarschuwt me ervoor dat er een stuk brood op de stoep voor ons tuinpad ligt. Blijkbaar had ik het niet ver genoeg gegooid. Extra goed opletten dus als ik Tarka’s ochtendronde maak. Ze doet het echter heel braaf en kijkt niet eens naar het brood als we erlangs lopen. Onderweg denk ik totaal niet meer aan het brood, maar Tarka blijkbaar wel. Als we weer terug zijn voor de deur loopt ze ons tuinpad voorbij om stiekem het brood weer te pakken. Deze keer heb ik haar duikbeweging door en trek het snel uit haar bek. Nu zorg ik dat het midden in de struiken ligt. Binnen was ik meteen mijn handen. Jakkes!

 

Deze dubbele actie van Tarka deed me denken aan soort gelijke incidenten met Umbar, mijn tweede geleidehond, en Tobias, mijn derde hond. Alleen was wat zij meenamen nog smeriger. Wat dat was vertel ik in de komende even weken in de ‘Kijk mij nou!’ blogs.

Deel dit bericht met je netwerk!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.